โลกอีกใบ ที่เธอซ่อนไว้

240548 00.30 น.

ฉันถือวิสาสะเปิดกระเป๋าสตางค์ของเธอ เจอซิมการ์ดโทรศัพท์พร้อมบัตรเติมเงิน (ฉันรู้สึกได้ถึงกลิ่นตุๆ แปลกๆ) ต้องมีอะไรแน่นอน! ทำไมต้องมีซิมการ์ดเบอร์โทรศัพท์อีกอัน? ทำไมต้องมีบัตรเติมเงิน? ทั้งๆ ที่เธอก็มีโทรศัพท์อยู่แล้ว ทั้งๆ ที่เธอก็ใช้เบอร์ที่จ่ายรายเดือนอยู่แล้ว

เอาจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจรื้อค้นอะไรหรอก เพียงแต่ว่าฉันนึกสังหรณ์ใจอะไรบางอย่าง ตอนนั้นเธอกำลังอาบน้ำ ฉันจึงถือวิสาสะหยิบกระเป๋าสตางค์เธอที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งมาเปิดออกดู ก็พบซิมการ์ดพร้อมบัตรเติมเงิน และด้วยความที่ระยะหลังๆ มานี้ฉันเจอซิมการ์ดของเธอวางตรงโน้นตรงนี้ตามจุดต่างๆ ของห้องบ่อยมาก ฉันจึงอดสงสัยไม่ได้

แรกๆ ฉันก็คิดว่า เธออาจใช้เบอร์ใหม่ๆ พวกนี้ติดต่องาน หรือติดต่อธุระสักอย่างที่เธอไม่อยากใช้เบอร์โทรศัพท์ของตัวเอง แต่ครั้งนี้ ไม่รู้เพราะอะไรฉันจึงพลั้งปากถามเธอออกไป แต่..แทนที่จะได้พูดคุยกันดีๆ แทนที่จะได้คำตอบจากเธอดีๆ กลับกลายเป็นเรื่องทะเลาะใหญ่โต เธอโกรธ โวยวาย แสดงอาการไม่พอใจอย่างมาก เธอบอกว่า การเปิดกระเป๋าสตางค์ของเธอ เป็นการละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัวอย่างรุนแรง ที่เธอไม่สามารถให้อภัยได้

ถ้าไม่มีอะไรที่เป็นความลับ! ทำไมต้องโกรธขนาดนี้

ฉันก็แปลก ทำไมชอบไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขาอยู่ได้ แม่เคยสอนไว้เสมอ ว่าอย่าไปยุ่งกับเขามาก เขาจะทำอะไร อย่างไร ก็ไม่ต้องไปสนใจ อย่ารักเขาให้มากนัก อย่ารักเขาให้มากกว่าตัวเอง

แม่เคยสอนไว้เสมอว่า “อย่ารักเขาให้มากนัก อย่ารักเขาให้มากกว่าตัวเอง”

ฉันก็ทำอย่างที่แม่บอกแม่สอนไว้ แต่ทำได้แค่ไม่กี่วัน พอความสนิทสนมระหว่างความสัมพันธ์ของความคำว่าสามีภรรยาเริ่มมีทิศทางที่ดีขึ้น ฉันก็ลืมตัว กลับไปสนใจใยดีอีก ยิ่งรัก ยิ่งสนใจ ยิ่งใยดี ฉันก็ยิ่งหวง ยิ่งหวาดระแวง ยิ่งถือวิสาสะ ซึ่งมันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ยิ่งเลวร้ายไปกันใหญ่

  • ฉันเหนื่อยเหลือเกินกับความสัมพันธ์นี้ ฉันพยายามเปลี่ยนตัวเองเต็มที่แล้ว แต่ก็ประคับประคองความสัมพันธ์นี้ไม่ได้อยู่ดี
  • ฉันเหนื่อยเหลือเกินกับความกลัวที่จะถูกเธอเกลียด ยิ่งเข้าใกล้ เธอยิ่งถอยห่าง
  • ฉันเหนื่อยเหลือเกินกับความกลัวที่จะมีคนอื่นเข้ามาแทรกตรงกลางระหว่างเรา มาแย่งตัวและหัวใจของเธอไป

ยิ่งฉันรัก ฉันก็ยิ่งเหนื่อย

by Madamnuch Nutchanad

แชร์