หนี คนบ้า ชื่อว่า ตาสุก

“ตาสุก” คนบ้า แกเป็นชายวัย​กลางคน สติไม่ดี 

หรือที่ชาวบ้าน เรียกว่า คนบ้า

แกมักจะสวมโสร่งสีซีดๆ เก่าๆ ยาวเหนือเข่า  คาดเอวด้วยผ้าขาวม้า เหน็บมีดพร้าด้ามยาวไว้ข้างเอว น้อยมากที่จะเห็นแกใส่เสื้อ ถ้าวันไหนแกใส่เสื้อล่ะก็  แสดงว่าวันนั้นอากาศต้องเย็นมากๆ เลย แก​เป็น​คนเดินเร็ว พูดเร็ว  บ่นพรึมพร่ำๆ กับตัวเองตลอดเวลา  บางที​ก็ โมโห ​โวกเวก โวยวาย คล้าย​กำลังทะเลาะกับใครสักคนในจินตนาการของแก

ทุก ๆ วัน  ตาสุก คนบ้า แกจะแบกเครือกล้วยบ้าง  มะพร้าว​บ้าง  ไปแลกเงิน แลกอาหาร ในตลาด  ส่วนใหญ่จะเป็น​ผลผลิต​จากสวนของแกเอง  ยกเว้น ถ้าแกไปเจอเครือกล้วยริมทาง หรือ มะพร้าวข้างทาง  แกก็ตัดเอาเลย ไม่สนใจว่าจะเป็นของใคร  แต่ชาวบ้านส่วนใหญ่  ไม่มีใครว่าแกหรอกค่ะ  แค่บ่น​ขำ ๆ ว่า “อ้าว​ ไม่ทันไอ้สุกบ้า อีกละ” 

ตอนเด็ก ๆ  แม่เคยพานุชไปบ้านสวนของป้างาม อยู่​ไม่ห่างจากบ้านตาสุกเท่าไหร่นัก  เพียงแค่ยืนมองจากบ้านป้างาม ก็เห็นบ้านตาสุกและบริเวณโดยรอบแล้ว  บ้านตาสุกเป็นบ้านไม้ ใต้ถุนสูง  มีนอกชานยื่นออกมา  ตัวบ้านหลังใหญ่  แต่ก็เก่าและทรุดโทรมมาก จะพังมิพังแหล่  เพราะขาดการดูแล  บริเวณโดยรอบ เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ทั้ง​ไม้ผล ไม้ยืนต้น หนาทึบ วังเวงจนน่ากลัว   นุชถามแม่ว่า  ป้างามไม่กลัวตาสุกหรอ  แกเป็นคนบ้า เป็นคนสติไม่ดี วันดี คืนดี  อาจจะทำร้ายป้างามก็ได้  แม่บอกว่า ” ไม่กลัวหรอก ! ตาสุกเสียอีกที่​กลัวป้างาม ” อาจ​จะ​เป็น​เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน เห็น​กันมาตั้งแต่รุ่นพ่อ รุ่นแม่ หรืออาจจะเป็นเพราะว่า ทุก​ครั้ง​ที่​ตาสุก​เข้าไปขโมยผลหมากรากไม้ ในสวนของป้างาม  ก็จะโดนป้างามแกล้ง ดุด่า ให้กลัว  จนตาสุก​ต้อง​รีบเดินหนีไป แม่ถามนุชว่า  “แบบนี้เรียกว่า กลัวไหม?”  นุชยังไม่ทันตอบ  แม่ก็ชิ่งตอบเองว่า ” ไม่รู้ว่ากลัวรึป่าวนะ  แต่​พอป้างามเผลอทีไร  ตาสุกก็เข้าไปขโมยกล้วยอีกอยู่ดี ” แล้วแม่ก็หัวเราะอย่างมีเลศนัย

ตาสุก​เป็น ​คนบ้า เป็นคนสติไม่ดี ที่ไม่เคยขออะไรใคร ถ้าแกอยากได้อะไรก็ตาม เช่น อาหาร แก​ก็จะเอากล้วยเอย  มะพร้าวเอย ผลไม้ต่างที่แกพอจะหาได้ เอาไปแลก  บางทีแลกได้แบงค์ยี่สิบมา แกก็เอาไปซื้ออาหาร โดยฉีกแบงค์ยี่สิบ แบ่งครึ่ง  แล้วก็​ยื่นให้ร้านนั้นครึ่งนึง  ร้านนี้อีกครึ่งนึง  และก่อนที่พ่อค้าแม่ค้าจะอ้าปาก บอกว่า.. “อย่าฉีก”​ แก​ก็​ฉีก​ไปแล้ว  ช่วงหลัง ๆ  พ่อค้าแม่ค้าเริ่มรู้ทันก็เลยชิ่งพูด​ดักแกไว้ก่อน ถ้าไม่งั้น  แกซื้อ 4  ร้าน  แก​ก็ฉีกแบงค์ยี่สิบ4 ส่วน แล้วก็​แบ่งให้คนละส่วน

ตาสุกเคยทำร้ายคนหรือป่าว  อันนี้​นุชไม่รู้จริงๆ  แต่เด็กๆ อย่างพวกนุชเนี่ย​จะกลัวแกมาก  อาจเป็​น​เพราะ​เราถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เล็กๆ ว่า.. “อย่าออกไปนะเดี๋ยวตาสุกคนบ้า ​มา​จับไป”   ประกอบกับท่าทีรุนแรงหน้ากลัวของตาสุกที่แสดงออกมาตอนอากาศร้อนจัดๆ  แกจะคลั่ง หงุดหงิด  โวยวาย อาละวาด  น่ากลัวมาก

มี​อยู่​วันนึงในฤดูร้อน  นุชจำได้แม่นเลยว่า  ​วันนั้นอากาศร้อนจัด  ยิ่งในช่วงโพล้เพล้ๆ ที่พระอาทิตย์กำลังเคลื่อนตัวลาลับขอบฟ้า  อุณหภูมิ​ความร้อนไม่ลดลงเลย  ตอนนั้น​แม่ขี่จักรยานเก่าๆ กลับจากบ้านที่แม่ไปรับจ้างเค้าทำขนม  โดยมีนุชนั่งซ้อนท้ายอีกนิดเดียวก็ถึงบ้านแล้ว  อยู่​ๆ  ตาสุกที่อยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง   ​โผล่มาจากไหนไม่รู้  เงื้อมีดพร้าด้ามยาว  วิ่งไล่หลังเรามาอย่างกระชันชิด  แม่ออกแรงปั่นจักรยานแรงขึ้น  แรงขึ้น  แต่จักรยานก็คือจักรยาน  มันสปีดเต็มที่ได้ตามแรงคนเท่านั้น  ตอนนั้น​นุชหลับตาปี๋มือกอดเอวแม่ไว้แน่น  ลุ้นในใจอย่างหวาดกลัวว่า  รอด..ไม่รอด..รอด..ไม่รอด  .. แล้ว.. เราก็รอด  รอดเพราะตาสุกหยุดวิ่งไล่ตามเรา  รอด​เพราะ​เราถึงบ้านพอดี.. เหตุการณ์​นั้นทำให้นุชกลัวตาสุกมากกว่าเดิมหลายเท่า  ส่วนแม่.. นุชคิดว่า ตอนนั้น  แม่คงกลัวมากกว่านุชหลายสิบเท่าด้วยซ้ำ  เพราะไม่ใช่มีเพียงแม่เท่านั้นที่ตกอยู่ในอันตราย  แต่มันหมายรวมถึงอันตรายนั้น  อาจกล้ำกลายมาถึงนุชด้วย

แม่เล่าให้ฟังว่า  จริงๆ  แล้ว  ตาสุกไม่ได้เป็นคนบ้า ไม่ได้เป็นคนสติไม่ดี​แบบนี้มาตั้งแต่เกิด  ก่อนนั้น​แก​ก็​เป็น​คนปกติทั่วไปนี่แหละ ปลูกบ้านอาศัยอยู่กับแม่แก่ๆ  ไร่สวนที่เห็นบริเวณบ้านแก แกปลูกเองกับมือ  ตอนหนุ่มๆ แก​แข็งแรง​ หน้าตาหล่อเหลา  มีผู้หญิงมาติดพันเยอะ  แต่แกชอบน้าตุ๊  ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของแม่  นัดหมายจะแต่งงานกันแล้ว  แต่ตาสุกมาเป็นบ้าเสียก่อน  ชาวบ้านคาดว่า  แกคงโดนผู้หญิงที่มาหลงชอบแกทำของใส่ เลยทำให้แกเป็นแบบนี้  พอแกเป็นบ้า  แม่​แกก็เสีย  จากนั้นมา​แกก็อยู่คนเดียวมาตลอดอย่างที่เห็นนั่นแหละ  เรื่อง​นี้จริงเท็จแค่ไหน  อันนี้​นุช​ไม่ทราบจริงๆ  นะคะ  อาจจะจริงก็ได้หรือไม่จริงก็ได้ ถือเสียว่า​เป็นแค่นิทานเรื่องหนึ่งก็พอนะคะ 

หลังจากนุชเรียนจบ  ไปทำงานกรุงเทพ 10  ปี  กลับมาก็ไม่เจอตาสุกแล้ว  เรื่อง​ราวของตาสุกก็เงียบหายไปตามกาลเวลา  เด็กรุ่นใหม่ไม่มีใครรู้จัก  ไม่มีใครพูดถึง  .. ทุกอย่างเกิดขึ้น  ตั้งอยู่.. ​แล้วก็​ดับไป..นี่คือธรรมดาของโลก

รับชมทางยูทูปได้ที่นี่ https://youtu.be/HOwNh8vTOlg

แนะนำบทความอื่นๆ ร้อยฝันวันมีแม่

แชร์