“เรื่องส่วนตัว” กำแพงที่เธอสร้างขึ้นมากั้นกลางระหว่างเรา

290648 20.30 น.

ฉันท้องได้เดือนกว่าแล้ว แต่ก็ไม่ค่อยมีอาการแพ้ท้องสักเท่าไหร่ จะมีอาการก็แค่ช่วงเช้ามืดเท่านั้นที่อ่อนเพลียเหลือเกิน แต่ก็กินเยอะนะ ทั้งหิว ทั้งอยากกินโน่น นี่ นั่น ไปหมด คนที่ฉันจะคุยปรึกษาด้วยตลอด ก็คือ เพื่อนสนิทของฉันคนนึง เพราะเราตั้งท้องพร้อมกัน แม้ท้องนี้จะเป็นท้อง 2 ของเธอ แต่สามีเธอก็ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี จนน่าอิจฉา

10.10.2005 ตั้งครรภ์ได้ 3 เดือน

ในขณะที่ฉันอยู่คนเดียว คิดคนเดียว กินคนเดียว ดูแลตัวเองด้วยตัวเองเพียงลำพัง ไม่มีสามีคอยเอาใจใส่ ไม่เคยสนใจ แต่จะว่าไป ฉันก็ไม่เคยได้รับความสนใจ เอาใจใส่จากเธอมานานหลายปีแล้ว ฉันน่าจะชินชาได้แล้ว

หลายต่อหลายครั้ง ที่ฉันพบเจอคนที่เขารักกัน เขาหัวเราะต่อกระซิบกัน เขาห่วงใยเอาใจใส่กันและกัน ดูแล้วเขาช่างอบอุ่นและมีความสุขเหลือเกิน ฉันได้แต่เฝ้าอิจฉา ทำไมนะ! ฉันถึงไม่มีความรักแบบนี้บ้าง ความรักดีๆ คนรักดีๆ ของฉันอยู่ตรงไหนนะ ทำไม? ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ฉันก็ไม่เห็นใครเลย

ฉันไม่รู้หรอกว่า “คนรักที่เธอต้องการนั้น เป็นฉันหรือเป็นใครคนนั้น” ที่เธอเก็บซ่อนเขาไว้ในใจเสมอมา

Madamnuch Nutchanad

ไม่เห็นแปลก คนอื่นที่สามีเสียชีวิต ที่ถูกสามีทิ้งก็มีมากมาย พวกเขาเหล่านั้นยังอยู่กันได้ ยังดูแลลูกได้ ยังคลอดลูกเองได้ แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้ ในเมื่อฉันไม่สามารถทำลายกำแพง”ความเป็นส่วนตัว” ที่เธอสร้างขึ้นมากั้นกลางระหว่างเราได้ แล้วฉันจะต้องการอะไรอีก นอกจากสร้างความเข้มแข็งให้กับตัวเอง

“เรื่องส่วนตัว” ที่เธอสร้างขึ้นมาเพื่อกันฉันให้ออกห่าง เป็นเรื่องส่วนตัวของเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนฝูง สังคม กระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์มือถือ และเวลา ไม่เหลือเลย..ไม่เหลือความเป็น “เรา” เลย

ในเรื่องของความรัก “ไม่มีใครบังคับใครให้เลิกรักใครได้” มีแต่ตัวเองเท่านั้น ที่จะบอกกับตัวเองได้ว่า “กับความเจ็บระดับนี้ จะไปต่อ..หรือพอแค่นี้…

วันหนึ่ง ฉันจะคืนอิสระภาพให้กับเธอ

แชร์