วิเคราะห์สมองของนักผัดวันประกันพรุ่ง ทำไม? เราชอบผัดวันประกันพรุ่งนัก

คำว่า “เดี๋ยวก่อน”  “เอาไว้ก่อน”  “พรุ่งนี้ค่อยทำ”  “พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

โรคผัดวันประกันพรุ่ง หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า Procratinate เป็นโรคที่อยู่ในสายเลือด เป็นโรคที่อยู่ใน DNA ของมวลมนุษยชาติมาตั้งแต่สมัยโบราณกาลแล้ว ตัวผู้เขียนเองก็เคยเผชิญหน้ากับการผัดวันประกันพรุ่งมาเช่นกัน  ในตอนนั้นผู้เขียนได้รับมอบหมายให้ทำงานชิ้นนึงค่ะ ที่ต้องทำให้แล้วเสร็จภายใน  3 เดือน ฟังดูแล้วเหมือนมีเวลาเหลือเฟือใช่ไหมคะ แต่พอเอาเข้าจริงๆ นะคะ เมื่อผู้เขียนพาตัวเองเข้าไปนั่งที่เก้าอี้โต๊ะทำงาน เปิดคอม.. 

มุ่งมั่นที่จะลงมือทำงาน

แอบแว้บไปอัพสเตตัสเฟสบุ๊คแป๊บนึง

อ๊ะ! ไลน์เข้าพอดี แวะไปอ่านไลน์สักหน่อย

แล้วก็ยาวววววว…

1 สัปดาห์ผ่านไป  

1 เดือนผ่านไป

จนกระทั่งเหลือเวลา 72 ชั่วโมงสุดท้าย ที่จะต้องส่งงาน แล้วสุภาษิไทยคำว่า “ไฟลนก้น” ก็ลอยเข้ามา สมองระดมเซลล์สมองทุกเซลล์มาช่วยกันปั่นงานภายใน 72 ชั่วโมงจนเสร็จอย่างทุลัทุเล

ทำไมคนเราช่อบผัดวันประกันพรุ่ง ผู้เขียนมาได้คำตอบอย่างกระจ่างแจ้ง ตอนที่ผู้เขียนได้เข้าไปดูรายการ TEDx Talks ที่มีบล็อกเกอร์หนุ่มชื่อดัง คือ Tim Urban  ได้พูดถึงหลักการทำงานของสมองของคนที่ชอบผัดวันประกันพรุ่ง เป็นการเล่าเรื่องราวได้อย่างสนุกสนาผ่านตัวละคร 3 ตัว  คลิปเต็ม TEDx Talks

Tim Urban เปรียบสมองของเราเหมือนกับเรือ โดยที่มีเราเป็นผู้ควบคุมพวงมาลัยให้เรือลำนี้แล่นไปในทิศทางที่ถูกต้อง เราทุกคนมีหลักการ เราทุกคนรู้ เรามีการวางแผน เรารู้ว่าควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร เราทุกคนรู้ว่าต้องทำอย่างไร เวลาไหน เพื่อให้งานแล้วเสร็จภายในกำหนดระยะเวลา 

แต่สำหรับคนที่ชอบผลัดวันประกันพรุ่ง  ในสมองของเขาจะมีเจ้าลิงโลดรักสนุกตัวนึงที่ชอบเข้าไปแย่งพวงมาลัยของเรา แล้วบังคับเรือ (ซึ่งก็คือสมองของเรา) ไปในทิศทางที่มีแต่ความสนุกสนาน แต่แฝงไว้ด้วยความกังวล ความกลัว ความทุกข์อยู่เนื่องๆ ในใจ

เมื่อเส้นตายใกล้เข้ามา ก็จะมีเจ้าอสูรกายสติแตกตนนึง โผล่เข้ามาอาละวาด ขับไล่เจ้าลิงโลดรักสนุกตัวนั้น จนกระเจิดกระเจิง หนีหายขึ้นไปบนต้นไม้

และเวลานั้นแหละค่ะ ที่เราจะได้เข้ามาควบคุมพวงมาลัยของเรา แล้วพาเรือไปในทิศทางที่ถูกต้อง เราจึงได้ทำงานจนเสร็จ ถึงแม้มันจะทุลักทุเลก็ตาม

เจ้าอสูรกายสติแตกตนนี้ มีอยู่ในตัวเราทุกคน มันจะนอนจำศีลอยู่อย่างเงียบๆ คนเดียว ไม่ตื่นขึ้นมา จนกว่าจะมีกำหนดเส้นตาย กระตุ้นให้มันตื่นขึ้น

Tim Urban ได้แบ่งสิ่งที่ต้องทำไว้ 2 ประเภท ดังนี้

  1. สิ่งที่ต้องทำ  ที่มีกำหนดเส้นตายไว้อย่างชัดเจน    ประเภทนี้ไม่น่ากลัวเท่าไหร่ เพราะว่า ไม่ว่าเราจะใช้ชีวิตสนุกสนุนอย่างไรก็ตาม เมื่อถึงกำหนดเส้นตาย เจ้าอสูรกายสติแตกตนนี้มันจะถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นมาเขย่าขวัญเรา ให้เราลงมือทำงาน
  2. สิ่งที่ต้องทำ  ไม่มีกำหนดเส้นตาย  เช่น การดูแลสุขภาพให้แข็งแรง การพัฒนาทักษะของตัวเอง การดูแลเอาใจใส่คนรัก การให้เวลากับคนในครอบครัว   

สิ่งที่ควรทำแต่ไม่มีกำหนดเส้นตายนี้แหละค่ะ ที่น่ากลัว เพราะว่า เราจะใช้ชีวิตไปวันๆ โดยที่ไม่มีอะไรมา กระตุ้นเตือนเรา 
ซึ่งกว่าเราจะรู้ตัวเราก็สูญเสียความรักไปแล้ว กว่าเราจะรู้ตัวร่างกายเราก็อ่อนแอ เต็มไปด้วยโรคภัยไข้เจ็บไปแล้ว กว่าเราจะรู้ตัวความสัมพันธ์ในครอบครัวก็พังทลายลงไปแล้ว  ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว ทุกอย่างก็สายเกินไป
สามารถรับชมผ่านช่อง YouTube ได้ที่ : https://youtu.be/5HkRyoRE620

สามารถรับชมคลิปต้นฉบับ TEDx Talks ได้ที่ : https://youtu.be/arj7oStGLkU

แชร์